Μαντινάδες Αγάπης

Όλοι οι λαοί της γης εκφράζουν μέσα από την ποίηση, το τραγούδι και γενικά τις τέχνες, το συναίσθημα της αγάπης. Έτσι και εμείς στην Κρήτη, το κάνουμε μέσα από τις μαντινάδες αγάπης.
Οι μαντινάδες που ακολουθούν αλιεύτηκαν τυχαία, μέσα από την τεράστια συλλογή του mantinades.gr, ως ένα τυχαίο δείγμα των μαντινάδων αγάπης που μπορείτε να βρείτε σε αυτό.

Εγω μωρο μου σ’ αγαπω με το δικο μου τροπο
απου δε μπορει να βαλει ο νους των αλλωνων ανθρωπω

Η αγάπη είναι ένα δεντρό που στο γκρεμό ανθίζει
τσι λίγους κάνει ευτυχείς και τσι πολλούς γκρέμιζει.

Αγάπη είναι να πονάς, αγάπη είναι να θέλεις,
αγάπη είναι να ζητάς χωρίς πάντα να παίρνεις.

Κατές ίντα ‘ναι ν΄αγαπάς και να μη σ΄αγαπούνε
είναι σαν το βραστό νερό όταν το λαντουρούνε.

Αν ήταν η αγάπη μου να γίνοταν λουλούδι
θα μύριζε και θ’ άπλωνε τη γειτονιά σου ούλη.

Δακρυα πονο και καημους μου φερε ο ερωτας σου
μα θα ρθει παλι η στιγμη που θα βρεθω κοντα σου

Το μυστικό τσ’αγάπης μας τ’αστέρια το γνωρίζουν
κι άγγελοι στον ουρανό που νυχτοσεριανιζουν

Δίπλα σου θα ΄μαι μιά ζωή κοντά, αλλάργο είμαι
να μην μου πάθεις τίποτε ολάνθιστε μου κρίνε

Αυτό που αισθάνομαι γι’αυτή δεν είναι απλώς αγάπη,
πάθος και πόθος σμίγουνε στου νου το μονοπάτι

Ξέτελη έχω πεθυμιά για λίγο να γυρίσω,
εος την αρχή τσ’αγάπης μας να τηνε ξαναζήσω

Κι ο ουρανός και η θάλασσα κι όλα τση γης τα μέρη
το μαρτυρούν πως σ’αγαπώ και θα σε κάνω ταίρι

Τάφο θα κάνω την καρδιά και μέσα θα σε θάψω,
και άμα θα πάψει να χτυπά να σ’αγαπώ θα πάψω.

Εγώ μικρή μου την καρδιά την έχω αλλαγμένη
μα κι η καινούρια σ’αγαπά κι είναι ερωτευμένη

Είπα τσι λεει τσι καρδιας να μη χτυπά για σένα
κι αυτή επαναστάτησε και δε μου στέλνει αίμα

Αγάπης πλάνη που γευτεί αυτό’ναι δυστυχία,
κι αγάπη οχι υπαρκτή σημαίνει αποτυχία.

Λες μ’ αγαπάς κι όμως αλλού έχεις αγάπη τάξει
μα πως αφού ‘χεις μιαν καρδιά μπορεί για δυο να φτάξει

Είμαι στην Κρήτη κι ‘σαι αλλού κι όλο παραπονάσαι
μα θέλω σε και έπρεπε ευτυχισμένος να’σαι

Λιάζει την ώρα που γελάς, όταν δακρύζεις βρέχει,
κι όταν κοιτάζεις χαμηλά η μέρα φως δεν έχει.

Παρανομα σ’ αγαπησα αλλα δε κανω πισω,
αφου κατεχω πιο πολυ αλλη, δεν θ’ αγαπησω.

Ποιο μονοπατι της ζωης σε εφερε κοντα μου
να το χαλασω μην διαβεις και φυγεις μακρυα μου

Πρωτης αγαπης μαχαιρια στο μπετι οποιος σηκωνει,
μενει η πληγη του αγιατρευτη οσοι κι αν πανε χρονοι.

Μέσα στα φύλλα της καρδιάς άφησες τ’αρωμά σου
και έφερε την άνοιξη η αγάπη η δικιά σου

Το ποιο ακριβό συναίσθημα αγάπη λέει το λένε,
και κάνει λέει μάθια αθρώπινα καθημερνός και κλαίνε.

Κατές ίντα ‘ναι ν’ αγαπάς ξανθιά καστανομάτα
και σαν τση λες το σ’ αγαπώ να σ’ απαντά σταμάτα

Τον ουρανό ευχαριστώ που σαι δικό μου ταίρι
παντοτινά θα σ’αγαπώ λευκό μου περιστέρι

Θα κανω εγω τις φλεβες μου και την καρδια κομματια
να δειξω ποσο αγαπω τα καστανα σου ματια.

Χρυσούλα λένε το μωρό που ΄κλεψε την καρδιά μου
και έχω μεγάλα βάσανα γιατί ΄ναι μακριά μου

Οταν γελας, γελω κι εγω και οταν θα κλαις θα κλαιω.
και οταν πονας θα ευχομαι μωρο μου να μην φταιω.

Ήθελα όνειρο παιδιού η αγάπη μας να γίνει
τα παιδικά τα όνειρα ο ήλιος δεν τα ”σβήνει”.

Το σ’αγαπώ για να το πεις να το σκεφτείς πιο πρώτα.
Δεν είναι λέξη τση στιγμής και όποιον θέλεις ρώτα

Σα το φαραγγι μαστε η μια κι αλλη μπαντα
που δεν εσμιγουνε ποτε μα αγαπιουντε παντα

Στους καμπους θα γενω βοσκος στα ορη ερημιτης
ξερο νησι στο πελαγος τσ’ αγαπης σου ισοβιτης

Ντελαλη δε χρειαζεται πως σ’ αγαπω να βγαλω
αμοναχος μου θα το πω το αχτι μου να βγαλω

Η παρουσία σου χαρά και το φιλί σου μέλι
γι’ αυτό και σε ζηλεύουνε και τ’ ουρανού οι αγγέλοι.

Και μες στη θάλασσα να μπω δε σβήνει η φωθιά μου
γιατί είναι εσωτερική και καίει τα σωθικά μου

Αν αγαπησεις καποτε ρωταμε για να μαθεις
απο τα συναισθηματα ιντα μπορεις να παθεις

Καινούργια λέξη σύντομα πρέπει ν’ ανακαλύψω
το σ’ αγαπώ δε φτάνει πια τι νιώθω να σου δείξω.

Σε σένα ανήκει η καρδιά σε σένα η ψυχή μου
και μες στα χέρια σου κρατάς πάντοτε τη ζωή μου

Σ’ αγάπησα ως αγαπά η μέλισσα το μέλι
ο διψασμένος το νερό κι ο μερακλής το τέλι.

Ο έρωτας είναι γνωστό, δεν έχει μέσες λύσεις,
ή αγαπά όπως εγώ ή πρέπει να χωρίζεις.

Άνθρωπος όταν αγαπά φτερά στους ώμους βγάνει
και ‘κει που’ναι η αγάπη του εκεί πετώντας φτάνεο.

Θα σ΄ αγαπώ ώστε να ζώ και στη ζωή την άλλη,
θα προσπαθήσω να σε βρω να σ’ αγαπήσω πάλι.

Αγάπη μου σου έγραψα γράμμα να μ’ απαντήσεις
και αν σου είναι εύκολο και συ να μ’αγαπήσεις

Μπορεί την λέξη σ’αγαπώ να τηνε λένε κι άλλοι
μα αλλιώς τη λένε οι αετοί κι αλλιώς οι παπαγάλοι.

Ήλιε μου και φεγγάρι μου να φέξετε συνάμα
για να θωρεί η αγάπη μου να’ρθει με βρει αντάμα.

Γράφω σου με την πένα μου, γράμματα του χεριού μου
μελάνι αίμα τση καρδιάς και δάκρυα του ματιού μου.

Αγάπης φλόγα τση φωτιάς η φλόγα που ζεσταίνει,
τη νιότη μιάς φτωχής καρδιάς που είναι παγωμένη.

Οταν στα ματια σε κοιτω νιωθω πως θα πεθανω
μα δεν με νοιαζει αν γενει εις το κορμι σου απανω.

Σ’αγαπησα απ την αρχη και σ’ηθελα κοντα μου
για να ξομεινεις μια ζωη μεσα στην αγκαλια μου

Λογια πολλα δεν ξερω εγω ματια μου να σου λεγω
ξερω μοναχα ν’αγαπω και μεσα μου να κλαιγω

Κι ο στεναγμός μου σ’αγαπά γιατί για σένα βγαίνει
κρυφά, κουφά και μυστικά για να μη σε πικραίνει

Ολος ο κοσμος γυρισε αναποδα οταν σ’ειδα
και αμεσως σ’ερωτευτηκα σαν την δροσοσταλιδα

Πολλα ναι τ’ανθη του αγρου μα λιγα που ανθιζουν
πολλοι ειναι εκεινοι π’αγαπουν μα λιγοι που κερδιζουν

Κατέχεις το πως σ’ αγαπώ μα δεν κατέχεις πόσο
όσο μπορείς να φανταστείς κι ακόμη άλλο τόσο

Καινούρια αγάπη είν’ εύκολο πάντοτε να την πιάσεις
μα δύσκολο είναι μιας παλιάς τον πόνο να ξεχάσεις.

Είσαι για μένα η καρδιά και η ψυχή στο σώμα
για σένα από έρωτα συνέχεια είμαι λιώμα

Είσαι για μένα η ζωή το μέλλον κι η χαρά μου
πάντα θα σε χρειάζεται για να χτυπά η καρδιά μου

Εγώ μικρή μου σ’αγαπώ μα πες μου τι να κάνω
για να πιστέψεις πως μπορώ για σ΄ενα να πεθάνω.

Ομόρφυνες τον κόσμο μου που μπήκες στη ζωή μου
και κάνεις πιο χαρούμενη την κάθε μου στιγμή μου

Οπως ζεσταίνει ο ήλιος τη γη και διώχνει το σκοτάδι
το ίδιο νιώθω στην ψυχή μ’ ένα δικό σου χάδι