Μία συνέντευξη μόνο με μαντινάδες από τον Γιαλαύτη

Μία συνέντευξη μόνο με μαντινάδες από τον Γιαλαύτη

Τι είναι για σένα τ Ανώγεια;

Ένα πανεπιστήμιο, αλλιώτικο για μένα
την πέτρα κάνουμε χαρτί και την αγάπη πένα.

Πώς βλέπεις το μέλλον του χωριού;

Οι ρίζες δεν ξεραίνονται ότι ανυδριές κι αν ‘ρθούνε,
γιατί αν δε βρέξει ο ουρανός το αίμα μας θα πιούνε.

Ποιό είναι το προτέρημα των Ανωγείων;

Το πείραγμα που κάνομε, στα αναμεταξύ μας
γελούμενε και ευτυχείς είμαστε στη ζωή μας.

Ποιο είναι το ελάττωμά τους;

Αν έχουνε ελάττωμα δε θέλω να μιλήσω,
γιατί ναι ένα πρόβλημα που δε μπορώ να λύσω.

Πως κρίνεις τους Ανωγειανούς;

Καλή ναι η ερώτηση, μα ‘γω κριτής δεν κάνω

ξέρω πως εγεννήθηκα, ξέρω πως θα πεθάνω.

Τι είναι αυτό που αγαπάς περισσότερο σ αυτό το χωριό, και τί είναι αυτό που μισείς περισσότερο;

Πολλή δουλειά χρειάζεται για να τα ξεχωρίσω,
δεν το ‘χω και στο αίμα μου για να κατηγορήσω.

  Ο Σήφης και η Πρωταπριλιά

Τι νιώθεις όταν ακούς τον ήχο της λύρας;

Η μουσική ναι μια πηγή, τρέχει και δε στερεύγει
κάθομαι και την εγροικώ, και η ψυχή χορεύγει.

Ποιος σκοπός σε κάνει να ανατριχιάζεις;

Η του Στραβού οι κοντυλιές ,ο Χανιώτης απού λένε,
εκάμανε τα μάτια μου,πολλές φορές να κλαίνε.

Ποιος λυράρης σε απογειώνει;

Ο Ψαραντώνης με μεθεί, χωρίς να πιω ποτήρι
και κάνω κοπελίστικα και γίνομαι σεήρι.

Ζεις το χορό πολύ έντονα. Τι νιώθεις όταν χορεύεις;

Όταν χορεύγω γίνομαι, στα ένα με το χώμα
ώ! την παντέρμη κοντυλιά να μη βαστάξει ακόμα.

Διασκεδάζεις μόνο για σένα;

Ναί.
Όταν χορεύγω ευχαριστώ τση λύρας το δοξάρι,
γιατί το χώμα που πατώ, φωνιάζει γειά σου Άρη!

  Μαντινάδα: Οπου κι αν πάει ο Κρητικός

Είσαι από τους καλύτερους μαντιναδολόγους στην Κρήτη. Τι είναι η μαντινάδα για σένα;

Ένα βαθύ συναίσθημα, που βγαίνει από μέσα
και νέφαλο του ουρανού μ ε δίχως αναρέσα.

Πότε έβγαλες την πρώτη σου μαντινάδα, πού και ποιά ήταν;

Όταν η αγάπη χτύπησε την πόρτα της καρδιάς μου. Γύρω στα 25 μου στου Ντουλγκέρη το καφενείο και ήταν:
Εξέφτισε η αγάπη μας σαν τον παλιόν ασβέστη,
κι από τον τοίχο τση καρδιάς, εντάκαρε και πέφτει.

Ποια είναι η καλύτερη μαντινάδα, που έχεις βγάλει;

Τσι μαντινάδες πού βγαλα, τσι βλέπω σαν παιδιά μου
όλες το ίδιο τσ’ αγαπώ γιατί ναι γέννημά μου.

Πως βγαίνει μια μαντινάδα;

Η μαντινάδα για να βγει δε διαθέτεις κόπο
γιατί η παντέρμη κατοικεί εις τση ψυχής τον τόπο.
Ο κύρης μου κι η μάνα μου, το χάρισμα μου ‘δώσαν
που και σ’ εκείνους η στη ζωή άλλοι το παραδώσαν.

  Ο άλλος θυμάται όλες τις μαντινάδες της Κρήτης...

Τι σου δίνει το ερέθισμα να «χτίσεις» μια μαντινάδα;

Η αγάπη είναι κίνητρο κι άλλα πολλά τση φύσης,
μια μαντινάδα αθάνατη, χωρίς πηλό να χτίσεις.

Θέλω να μου πεις μια καινούρια μαντινάδα για τον έρωντα, το χωρισμό και το θάνατο.

Ο έρωντας, ο χωρισμός και ο θάνατος που λένε,
από κοπέλι οχτώ χρονώ, τα χω και με παιδένε.

Έχει μέλλον η παράδοση ή σιγά-σιγά τα έθιμα αλλοιώνονται και σβήνουν;

Η παράδοση είναι ένα δέντρο κι οι ρίζες το κρατούνε,
όλο το χρόνο δροσερό, ότι εποχές κι αν ‘ρθούνε.

Για την ιστορία του χωριού τι έχεις να πεις;

Την ιστορία του Χωριού, θα πω με λίγα λόγια
ότι τα κάψαν τρεις φορές και πάλι είν’ Ανώγεια.

Σας άρεσε; Μοιραστείτε το

Δείτε και αυτά