Ηλίας Μαγκλίνης
Διέπραξα το σφάλμα να ρωτήσω τον κύριο Γκρι ποιος είναι ο αγαπημένος του μουσικός. Μου απάντησε με ερώτηση: «Έχεις ακούσει ποτέ το μικρασιατικό “Τι σε μέλει εσένανε” σε ριδμ εν μπλουζ με ολίγον από μπούγκι γούγκι;» Δεν το είχα ακούσει βέβαια κι έσπευσε αμέσως.
Ηχογράφηση του 1945, με τζαζ κουαρτέτο, κιθάρα, μπάσο, πιάνο, ντραμς, όπου, γεμάτη μπρίο και ενθουσιασμό, η ολοφάνερα νέγρικη φωνή προφέρει με αμερικανική προφορά το
«Τι σε μέλει εσένανε από πού είμαι εγώ
απ’ το Καραντάσι φως μου ή απ’ το ΚορδελιόΤι σε μέλει εσένανε κι όλο με ρωτάς
από ποιο χωριό είμαι εγώ αφού δε μ’ αγαπάς»
κ.ο.κ., διανθισμένο όμως με ασυναρτησίες όπως «οβάουτε, ορούνι, ορίνι» και βέβαια σε ατόφιο, ξεσηκωτικό, λίντι χοπ τέμπο.
Ο αγαπημένος μουσικός του κυρίου Γκρι, ο Bulee “Slim” Gaillard ― «ναι, διότι ποτέ του δεν είπε ούτε ένα λυπητερό τραγούδι. Απέραντα καλοκαιρινός και ανάλαφρος, αυτοσαρκαζόμενος και αφοσιωμένος σε έναν βαθιά προσωπικό σουρεαλισμό, πάπας των πρώτων -και αυθεντικών- χίπστερ, μελωδικός και ρομαντικός, ήρωας του Κέρουακ στον “Δρόμο”, όπου η περίφημη σκηνή με τον Ντιν Μοριάρτι και τον Σαλ Πάρανταϊς να πίνουν ένα ποτό με τον Slim, και τον Κέρουακ να γράφει ότι “για τον Slim Gaillard όλος ο κόσμος ήταν ένα τεράστιο ορούνι”».
Πώς στο καλό έμαθε το «Τι σε μέλει»; Έχοντας εντρυφήσει στη βιογραφία του Σλιμ, ο κύριος Γκρι μού είπε πως κυκλοφορούν αντικρουόμενες απόψεις για το πότε και πού γεννήθηκε. Μάλλον ήταν το 1916, στην Κούβα, από Έλληνα πατέρα και Αφροκουβανή μητέρα, πέρασε τα παιδικά του χρόνια κόβοντας ζαχαροκάλαμα και μαζεύοντας μπανάνες, κάθε τόσο όμως ταξίδευε σε όλο τον κόσμο με τον πατέρα του, ο οποίος δούλευε καμαρότος σε κρουαζιερόπλοια.
Τα χρόνια στην Κρήτη
Δώδεκα χρόνων ήταν όταν, σε ένα τέτοιο υπερπόντιο ταξίδι, έφτασαν στην Κρήτη (το 1928 ― τρία χρόνια αφότου έγινε γνωστό στην Ελλάδα το «Τι σε μέλει»), όταν όμως σάλπαρε το πλοίο, ο μικρός έμεινε πίσω στο νησί, ο πατέρας του συνειδητοποίησε μεσοπέλαγα τι είχε συμβεί. Ο Slim πέρασε 4 χρόνια στην Κρήτη. Κατ’άλλους πέρασε μόνο 6 μήνες, ενώ ο ίδιος δήλωνε ότι έμεινε 15 χρόνια, αλλά την ίδια στιγμή έλεγε ότι έφτασε στην Αμερική όταν ήταν 15 χρονών. Στην Κρήτη έκανε δουλειές του ποδαριού, φτιάχνοντας παπούτσια και καπέλα, μεταξύ των άλλων. Ιι Κρητικοί τον φώναζαν Βασίλη και Μπιλ, από παραφθορά του μικρού του ονόματος που ήταν Bulee.
Εκεί πρέπει να έμαθε το τραγούδι καθώς και ελληνικά προτού επιστρέψει μόνος στην Αμερική (!).
Ο Bulee “Slim” Gaillard γεννήθηκε στην Κούβα το 1916 από μητέρα Κουβανή και από πατέρα Γερμανό. Μεγάλωσε στο Ντιτρόιτ, εργάστηκε ως μποξέρ, υπάλληλος σε γραφείο τελετών, μάγειρας, φορτηγατζής και τσιράκι των γκάνγκστερ (μετέφερε παράνομο οινόπνευμα στον Καναδά). Γρήγορα όμως, μετέβη στη Νέα Υόρκη καθώς ανακάλυψε το σπάνιο μουσικό του τάλεντο.
Για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε ως σπουδαίος μουσικός στα τέλη του 1930. Με την μπάντα του Slim and Slam, που δημιούργησαν μία δράση jazz μουσικών καινοτομιών που σχημάτισε με τον μπασίστα Slam Stewart. Στις επιτυχίες τους περιλαμβάνονται το Flat Foot Floogie και το Groove Juice Special, που έπαιξε στην ταινία του 1941 Hellzapoppin.
Μιλούσε τουλάχιστον 6 γλώσσες: Αγγλικά, Ελληνικά, Ισπανικά, Γερμανικά, Αραβικά και Αρμένικα. O Slim Gaillard γνωστός και ως “McVouty“, έπαιζε πιάνο, κιθάρα, βιμπράφωνο, και τενόρο σαξόφωνο. Οι στίχοι των τραγουδιών του είχαν περισσότερο κωμικό χαρακτήρα και ήταν σε μια γλώσσα δικής του επινόησης την οποία ονόμασε “Vout–O–Reenee” (υπάρχει και λεξικό).
Έκανε παρέα με τη Λάνα Τάρνερ και τη Ρίτα Χέιγουορθ, μεσουράνησε το ’40 και το ’50, και ως το 1991, που πέθανε, δεν έχασε ποτέ το κέφι του.
«Κάθε φορά που με παίρνει από κάτω –και είναι πολλές αυτές οι φορές τα τελευταία χρόνια– ζητάω τη συνδρομή του Σλιμ. Ακούω το “Tee Say Malee”, το “Laguna”, το κωμικό έπος “Opera in Vout”, το “Laughing in Rhythm” και όλα τα άλλα τρελά του τραγούδια, και θυμάμαι ότι ακόμα και στις πιο ζόρικες στιγμές του ο κόσμος είναι όντως ένα τεράστιο ορούνι».
Πηγή: kathimerini.gr
Φωτογραφίες: mixanitouxronou.gr
Πολυμέσα
Ο Κουβανοαμερικανός τζαζίστας Slim Gaillard, δηλώνει στα Ελληνικά ότι είναι “Κρητικός” και ότι τον λένε “Βασίλη”, στο ντοκιμαντέρ-αφιέρωμα του BBC το 1989!
