Φαντάζει απίστευτο και σχεδόν βγαλμένο από παραμύθι, όμως είναι απολύτως αληθινό και βρίσκεται στην Κρήτη. Ο λόγος για τον μυστηριώδη βράχο που φέρει το όνομα «Δράκος» και είναι κρυμμένος στο σπήλαιο του Αγίου Μύρωνα, στους Κάτω Ασίτες Ηρακλείου. Από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, στο σημείο αυτό παρατηρείται ένα μοναδικό και ανεξήγητο φαινόμενο. Ο βράχος, φτιαγμένος από γρανίτη και με όγκο που φτάνει περίπου τα 1000 κυβικά μέτρα, θεωρείται από τους ντόπιους ως ένα φυσικό και αλάνθαστο μέσο πρόβλεψης των καιρικών συνθηκών.
Όταν από τις σχισμές του βράχου αναδύονται μικρές φυσαλίδες που μοιάζουν με λευκό αφρό, αυτό ερμηνεύεται ως σημάδι ότι επίκειται βροχή.
Αντίθετα, όταν ακούγεται ένας ασυνήθιστος ήχος από το εσωτερικό του βράχου, οι κάτοικοι θεωρούν πως έρχεται σφοδρός χειμώνας.
Πολλοί κάτοικοι του χωριού έχουν υπάρξει αυτόπτες μάρτυρες αυτών των φαινομένων και επιβεβαιώνουν την αξιοπιστία τους. Παρά τις επισκέψεις πολλών ειδικών, όπως γεωλόγων και μηχανικών από διάφορες χώρες, κανείς δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να δώσει επιστημονική εξήγηση για το φαινόμενο αυτό. Η τοπική παράδοση και η πίστη των κατοίκων αποδίδουν τη λειτουργία του βράχου στη θεία χάρη του Αγίου Μύρωνα, θεωρώντας τον ως ένα ξεχωριστό και φυσικό βαρόμετρο.
Ο θρύλος του βράχου «Δράκου»
Ξεκινώντας από την αυλή της εκκλησίας του Αγίου Μύρωνα και κατηφορίζοντας τη δυτική πλαγιά, ο επισκέπτης συναντά ένα μικρό σπήλαιο μέσα στους βράχους, το οποίο εκτείνεται κάτω από το ναό. Το σπήλαιο αυτό υπήρξε ο τόπος ασκητικής ζωής του Αγίου και συνδέεται με ένα θαυμαστό γεγονός που, σύμφωνα με την παράδοση, επιτέλεσε ο ίδιος.
Μια μέρα, όπως διηγούνται οι παλιοί, ένα λιοντάρι πλησίαζε το χωριό, προκαλώντας τρόμο και αναστάτωση στους κατοίκους. Εκείνη την εποχή, ο Άγιος Μύρωνας είχε ήδη χειροτονηθεί επίσκοπος και βρισκόταν μακριά από την ιδιαίτερη πατρίδα του. Όταν όμως επέστρεψε για να λειτουργήσει στην εκκλησία του Σωτήρος Χριστού, που σώζεται μέχρι σήμερα, το θηρίο εμφανίστηκε ξανά. Ήταν πρωί Κυριακής, και ο Άγιος τελούσε τη θεία λειτουργία.
Χωρίς να δείξει φόβο, ο Άγιος καθησύχασε τους πιστούς και έστειλε τον διάκονο, κρατώντας την αρχιερατική του ράβδο, να διατάξει το θηρίο στο όνομα του Χριστού να παραμείνει ακίνητο. Το θηρίο υπάκουσε και έμεινε νεκρό. Μετά το πέρας της λειτουργίας, ο Άγιος βγήκε στην αυλή της εκκλησίας και πέταξε μια μεγάλη πέτρα πάνω στο σώμα του θηρίου που κείτονταν στην πλαγιά.
Την ίδια στιγμή, μια βροχή από πέτρες, από άγνωστη προέλευση, έπεσε πάνω στο θηρίο, το οποίο απολιθώθηκε και μετατράπηκε σε έναν τεράστιο βράχο. Σύμφωνα με την παράδοση, ο βράχος αυτός εγκλώβισε μέσα του το θηρίο, και γι’ αυτό σήμερα είναι γνωστός ως «Δράκος».
Όποιος επισκεφθεί το χωριό μπορεί ακόμη να διακρίνει την ουρά του λιονταριού στο βορειοδυτικό άκρο του χωριού, ενώ το κεφάλι του, απολιθωμένο, βρίσκεται στο νοτιοδυτικό σημείο, ακριβώς μέσα στο σπήλαιο όπου αναβλύζει το θαυματουργό Αγίασμα.
Η σπηλιά του Αγίου Μύρωνα σήμερα
Για να μπει κάνεις μέσα στη σπηλιά –το Αγιάσμα όπως λέγεται- πρέπει να κατέβει τρία σκαλοπάτια. Είναι ένας χώρος στενός. Στέγη του το κεφάλι του λιονταριού που απολίθωσε ο Άγιος. Αριστερά υπάρχει ένα ύψωμα, μισό περίπου μέτρο ψηλότερα από τις πλάκες του δαπέδου, το οποίο –σύμφωνα πάντα με την παράδοση-αποτελούσε την κλίνη του ασκητή Αγίου.
Γύρω-γύρω υπάρχουν βράχοι, ενώ χαμηλά στο δάπεδο υπάρχουν τρεις λακκούβες. Στη μεσαία τρέχει πάντα αγίασμα. Σ’ένα βαθούλωμα του βράχου βρίσκεται η εικόνα του Αγίου και μπροστά της υπάρχει αναμμένο πάντα το καντήλι.
Απορία αλλά και εντύπωση ,ωστόσο, προκαλεί τόσο στους κατοίκους του χωριού όσο και στους επισκέπτες, το πως γίνεται, ενώ τόσοι άνθρωποι εδώ και αιώνες βγάζουν αγίασμα, αυτό να μην τελειώνει ποτέ!
