“Να σταθώ στα πόδια μου”. Ενα τραγούδι με Κρητικό “άρωμα”, αφιερωμένο σε όλους τους οργισμένους Έλληνες

Σκηνικό: Παραδοσιακό καφενείο στην Κρήτη.

Ένας νεαρός Κρητικός, κάθεται μόνος, με τα χέρια κουρασμένα και λερωμένα από τις χειρωνακτικές εργασίες. Δίπλα, μια παρέα γηραιότερων, πίνουν κρασί και παίζουν τάβλι.

Κάποιος διαβάζει εφημερίδα, άλλοι καπνίζουν χωρίς να μιλούν. Στην τηλεόραση, ένα πολιτικό πάνελ. Υποσχέσεις και μάτια καρφωμένα στην οθόνη.

Τα βλέμματα φεύγουν από το γυαλί όταν ένας πολιτικός με το επιτελείο του, μπαίνουν στο καφενείο. Λόγια, λόγια, προεκλογικές χαιρετούρες, χαμόγελα και νέες εξαγγελίες.

Μόνο ο νεαρός δεν μιλάει στον πολιτικό, προτιμά να κοιτάζει μια πεταλούδα που προσπαθεί να βγει από το παράθυρο. Ο πολιτικός του δίνει το χέρι, εκείνος τον κοιτάζει πεισματικά, σφίγγει τη γροθιά, σηκώνεται όρθιος και αρχίζει να χορεύει μόνος. Ο πολιτικός χάνεται.

“Άιντε να σταθώ στα πόδια μου, μετά από τόσα χτυπήματα , έχω ξεχάσει τα βήματα”…

Τρεις νέοι μαζί, χορεύουν πεντοζάλη, τον χορό της κρητικής επανάστασης κατά του τουρκικού ζυγού που ανιχνεύει τις ρίζες του στο 1760.

  Λύκειο στη Νέα Αλικαρνασσό ξεχωρίζει στο Youtube με χημικά πειράματα!

Ο πολιτικός είναι τώρα σε ένα αμάξι Γερμανικής βιομηχανίας. Στη διαδρομή πεθαίνει. Ο χορός συνεχίζεται. Το τραγούδι τελειώνει. Ο νεαρός πρωταγωνιστής, σπάει την τηλεόραση.

Αυτό είναι το σκηνικό που έστησε ο σκηνοθέτης Θοδωρής Παπαδουλάκης για να “ντύσει” τη νέα συνεργασία του Γιώργου Νικηφόρου Ζερβάκη με τον Λεωνίδα Μπαλάφα. Οι συμβολισμοί πολλαπλοί, και η νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας, ξεδιπλώνεται μέσα σε πέντε λεπτά.

Οι στίχοι και οι εικόνες, καλούν σε συσπείρωση για τη νίκη κόντρα στον φόβο και το αδιέξοδο της πολιτικής σκηνής του τόπου.

Να σημειωθεί πως στα παραπάνω πλάνα, εμφανίζεται και η Νίκη της Σαμοθράκης. Το ιερό της Σαμοθράκης ήταν αφιερωμένο στους Καβείρους, θεότητες της γονιμότητας, οι οποίοι προστάτευαν τους ναυτικούς και έδιναν δύναμη σε όσους πολεμούσαν. Η τοποθέτηση του αγάλματος της Νίκης σε ένα ακρόπλωρο αποτελούσε θρησκευτική πράξη απόδοσης φόρου τιμής σ’ αυτές τις θεότητες για τη βοήθεια που προσέφεραν στους νικητές.

  Η ιστορία του Νίκου: Ο Κρητικός που έζησε 40 χρόνια μόνος στη Χρυσή και πέθανε αρνούμενος να αφήσει το καλύβι του

Στο βίντεο κλιπ, η Νίκη στέκει πάνω στο ράφι, αντέχει, ενώ η τηλεόραση σπάει. Ο χορός συνεχίζεται στα βουνά της Κρήτης. Η λύρα είναι στα σίγουρα χέρια ενός πιτσιρικά. Η πεταλούδα είναι ελεύθερη και το βλέμμα ταξιδεύει στο φως.

 

Οι στίχοι του τραγουδιού:

Μοιάζω με βομβαρδισμένο τοπίο
με ένα στιχάκι που είναι μουτζουρωμένο
στης ζωής το τελευταίο θρανίο
και με πουλί ξενιτεμένο.

 

Έχω πείσμα και γερό το στομάχι
σαν το Παύλο με την κάλπικη λύρα
την αγάπη που έχω δώσει δε πήρα
έτσι το θέλησε η μοίρα.

 

Άντε να σταθώ στα πόδια μου
μετά από τόσα χτυπήματα
έχω ξεχάσει τα βήματα
μα δε με παίρνει να πω δε μπορώ
πρέπει να μπω στο χορό.

 

Μες το κόσμο μεγαλώνω τον άπονο
ποιος στ΄αλήθεια παίρνει αυτό που του αξίζει
δε το θέλω μα μου βγαίνει παράπονο
γιατί η ρόδα δε γυρίζει.

 

  Βοσκαρουδάκι Αμούστακο - Κώστας Μουντάκης
Πολυμέσα

Σας άρεσε; Μοιραστείτε το

Θα σε ενδιαφέρουν και αυτά

σχόλια