Ακριβή η γραβιέρα Κρήτης. Μένει απούλητη στα τυροκομεία της Κρήτης, λόγω χαμηλής ζήτησης

Το κρητικό τυρί αποτελεί πλέον προϊόν πολυτελείας λόγω του κόστους παραγωγής αλλά και της αισχροκέρδειας στην εφοδιαστική αλυσίδα

Το κρητικό τυρί αποτελεί πλέον προϊόν πολυτελείας λόγω του κόστους παραγωγής αλλά και της αισχροκέρδειας στην εφοδιαστική αλυσίδα

Ντοκιμαντέρ όπου πρωταγωνιστεί η ζωή του βοσκού-τυροκόμου του Ψηλορείτη, στην παλιά και δύσκολη εποχή.

Το μοναδικό προϊόν, που οι Κρητικοί αποκαλούν τυρί είναι η γραβιέρα

Μυζήθρα ή Ανθότυρος; Τι να διαλέξω;

Τώρα πλέον, μπορεί να το βρει κάποιος πολύ σπάνια στο εμπόριο, αλλά συνεχίζει να φτιάχνεται κυρίως στα σπίτια

Τα παλιότερα χρόνια, που δεν υπήρχαν ψυγεία στην Κρήτη, τις ημέρες των Απόκρεων άνοιγαν ένα κουρούπι, που είχε μέσα ξινομυζήθρα, διατηρημένη από το καλοκαίρι.

Το 1938, ο ειδικός τυροκόμος Νικόλάος Π. Ζυγούρης, σε ένα παράρτημα ενός γεωργικού δελτίου του 1938 με τίτλο «Πρακτική τυροκομία» μας δίνει οδηγίες για την παρασκευή γραβιέρας με τον παλιό, παραδοσιακό τρόπο.

Τη γεύση της Κρητικής γραβιέρας όλοι τη γνωρίζουν, αυτό που ίσως δεν είναι γνωστό, είναι ότι το πρώτο κεφάλι τυριού τυροκομήθηκε στη Γεωργική Σχολή της Γόρτυνας, που ήταν το δεύτερο πρακτικό γεωργικό σχολείο της χώρας στις αρχές του 20ου αιώνα.

Από τη γραβιέρα και τον αθότυρο ως τη ξινομυζήθρα, τη στάκα και τη μαλάκα, τα τυριά της Κρήτης είναι ονομαστά και αγαπητά σε μεγάλο μέρος καταναλωτών.