Συνέντευξη του Ross Daly στη Νέα Τηλεόραση

Ήταν Αύγουστος του 2011 όταν έμαθα οτι ο Ross Daly θα παίξει στον Τζίτζικα στους Αρμένους (στα Χανιά). Όταν του τηλεφώνησα και του ζήτησα να συναντηθούμε και να κάνουμε ενδεχομένως μια συνέντευξη δέχτηκε και μου είπε οτι με περιμένει το απόγευμα όταν θα έστηναν τα όργανα.

 

Φτάσαμε στους Αρμένους όπου βλέπω από απόσταση, έναν ψηλό και λεπτό άνθρωπο με ασημένια μαλλιά μέχρι τους ώμους να χαϊδεύει κάποια αδέσποτα σκυλιά κι αυτά να στέκονται ακίνητα, έχοντάς του απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήταν ο Ross.

 

Όταν μας είδε και ήρθε προς το μέρος μας, συστηθήκαμε και καθίσαμε σε ένα από τα όμορφα ξύλινα τραπέζια, παραγγείλαμε κάτι να πιούμε και κουβεντιάσαμε λίγο γενικά κι αόριστα όπως μιλάς συνήθως όταν γνωρίζεις κάποιον που πιο πολύ θέλεις να τον παρατηρήσεις παρά εστιάσεις σε συζήτηση. Παρατηρώντας λοιπόν τον Ross, το πρώτο που λαμβάνεις είναι μια καλοσύνη και μια αποδοχή. Αποδοχή όχι μόνο σε εμάς που καθόμασταν στο ίδιο τραπέζι μαζί του αλλά γενικά αποδοχή και συγκατάβαση σε ό,τι συνέβαινε…
Τα αδέσποτα σκυλάκια μας ξαναπλησίασαν – τον ξαναπλησίασαν για να το πω σωστά – για να δεχτούν κι άλλα χάδια του κι εκείνος με την ίδια αρμονία που μας μιλούσε – άρχισε να τα χαϊδεύει καθώς στάθηκαν ήρεμα δίπλα. Όλο αυτό χωρίς να διακόψει αυτά που μας έλεγε και όντας το ίδιο παρόν στη συζήτηση όσο και στην αγάπη του για τα τετράποδα πλάσματα.

 

Ακολούθησε η συνέντευξη και έπειτα σαν συνεργείο, όπως είχαμε απλώσει την πραμάτεια μας, έτσι έπρεπε πάλι να την μαζέψουμε. Κάμερες, μπαλαντέζες, φώτα, τριπόδια και ένα σωρό καλώδια που ήθελαν ξεμπέρδεμα. Ο Ross βλέποντας την ανακατωσούρα μας, προσφέρθηκε να βοηθήσει… Φυσικά τον ευχαριστήσαμε ευγενικά λέγοντάς του πως δε χρειάζεται, αλλά εκείνο που μας μας έμεινε σαν εντύπωση, είναι οτι το ίδιο ευγενικά που μίλησε σε εμάς τους τέσσερις, στο συνεργείο, το ίδιο ευγενικά μιλούσε στην κοπέλα που μας σέρβιρε τον καφέ, στον ιδιοκτήτη του μαγαζιού, και – στη μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν, εκείνη της τρυφερότητας – στα χαριτωμένα και μεγαλόσωμα μπεζ σκυλάκια που έχουν κι αυτά κάνει στέκι τους στον Τζίτζικα.

Σας άρεσε; Μοιραστείτε το

Θα σε ενδιαφέρουν και αυτά

σχόλια