Κάποτε στην Κρήτη, οι πειρατές, έκαναν καταδρομές και έκλεβαν τις γυναίκες τις οποίες πουλούσαν σαν σκλάβες. Ένα πρωινό, βλέπουν τα καράβια και οι Κρητικοί έτρεξαν να κρύψουν τις γυναίκες για να μην τις βρουν οι πειρατές.
Ένας γέρος, γύρευε τη γυναίκα, ώσπου την είδε να κάθεται στο παράθυρο.
– Πήγαινε να κρυφτείς, της είπε
– Μα κι αν έρθουν και με δουν έτσα γρα και ζαρωμένη δε θα με κλέψουν. Το πολύ-πολύ να με πετάξουν στην άκρια του δρόμου, του αποκρίθηκε εκείνη.
Τότε ο γέρος, την κοίταξε στα μάτια και της είπε:
– Κι ανε σε δουν με τα εδικά μου μάθια;!
