Κρητικό ανέκδοτο: Ο μαραγκός και η τουρίστρια

Κρητικό ανέκδοτο: Ο μαραγκός και η τουρίστρια

Από το μ-Πλακιά γιάρνενε ο Μανώλης ο μαραγκός απού ‘χενε παωμένα κάτι κρεβάθια στο καινούργιο ξενοδοχείο.
Στο δρόμο τού κάνει σινιάλο να την-ε πάρει μια μ-πεντάμορφη τουρίστρια, Γαλλίδα θα πρέπει νάτανε… Κάθεται δίπλα στο Μανώλη κι ανασηκώνεται το φουστανάκι τζη, κοντά δυο πιθαμές απάν’ από τα γόνατα.
Θωρεί με την άκρα τ’ αμαθιού ν-του τα ομορφοκαμωμένα πόδια τση κοπελιάς ο Μανώλης, ξεροκαταπίνει συνέχεια και βλαστημά από μέσα ν-του τσοι γονέους και τη ν-τύχη ν-του, που δε ν-τονε βοηθήσανε να μάθει τα ξένα, να μπορεί να συνεννοηθεί εδά με τουτονέ τον άγγελο.
Σε μια στιγμή ξαστερώνει ο νους του Μανώλη, σταματά στην άκρα του δρόμου το φορτηγό, βγάνει από το ντουλαπάκι ένα χαρτί κι ένα μολύβι, ζωγραφίζει ένα μ-πιάτο μ’ ένα μ-πιρούνι κι ένα μαχαίρι κι αρχίζει να γνέφει τση κοπελιάς και να την αναρωτά με νοήματα μπας και πεινά για να πάνε να φάνε.
Του γνέφει και κείνη πως θέλει και πάνε σ’ ένα μ-παραλιακό μαγέρικο, τρώνε, πίνουνε, βγαίνουνε στο κέφι, γελοχαχαρίζουνε κι οι δυο, συνεννοούνται για τα χοντρά – χοντρά με νοήματα, μα δε μ-πορούνε να πούνε ο γεις τ’ άλλου πολλά πράματα.
Κι ώρα μια, παίρνει χαρτί και μολύβι η κοπελιά και ζωγραφίζει απάνω ένα γ-κρεβάτι… θωρεί ο Μανώλης το κρεβάτι και λέει:
– Ω διάλε τη γεράντισή τζη για κοπελιάς, αλήθεια και πώς το καταλάβαινε πως είμαι μαραγκός;

  Εύθυμη κρητική ιστορία: Το αμπέλι

Μιχάλη Επαμ. Πριναράκη,
Εκδόσεις “Κρητικά Γράμματα”

Σας άρεσε; Μοιραστείτε το

Θα σε ενδιαφέρουν και αυτά

σχόλια