Βοσκαρουδάκι Αμούστακο – Κώστας Μουντάκης

Βοσκαρουδάκι αμούστακο στα όρη που γυρίζω
με το σεβντά σου αγάπη μου στέκω και ντουχιουντίζω.
Μαντινάδες… η ψυχή της Κρήτης που μέσα σε δύο δεκαπεντασύλλαβα στιχάκια, περικλείουν τις χαρές, τους πόνους, την αγάπη, τον θάνατο …τη ζωή ολόκληρη. Μην ξεχάσετε να επισκευθείτε το mantinades.gr τη μεγαλύτερη και καλύτερη πηγή μαντινάδων στο internet

Βοσκαρουδάκι αμούστακο στα όρη που γυρίζω
με το σεβντά σου αγάπη μου στέκω και ντουχιουντίζω.

Εγώ τη ζω την ξαστεριά μέσα στσι καταιγίδες, γι’αυτό στην άκρη του γκρεμνού πάω και χτίζω ελπίδες. (Ζαχαριουδάκη Εύα) [su_note note_color=”#d9edf7″] Διαβάστε παρόμοιες μαντινάδες[/su_note]

Με την καρδιά μου έγραψα το σ'αγαπώ στην άμμο
το κύμα δεν το έσβησε κι ας πέρασε από πάνω.

Κι ο σκύλος μένει αμοναχός, σκεφτείτε τον καημό του
αυτός βοσκός και φυλακή να'ναι τ'αφεντικό του

Δεν είναι η μαντινάδα νερό, να το βγάλεις από το πηγάδι, ούτε πατάτα, να τη βγάλεις από το χωράφι σου.

Πάψε να χτίζεις όνειρα με άμμο στ'ακρογυάλι
μπορεί το κύμα να'φυγε μα η μπόρα θα'ρθει πάλι.

Γίναν τα δάκρυα βροχή, και σαν ποτάμια τρέχουν,
κανένα δεν πειράζουνε, μόνο τη γη πως βρέχουν.

Μάλλον για αυτόν τον χοχλιό βγήκε η μαντινάδα...

Οτι κι αν χάσω βρίχνω το και θα σε βρω και σένα,
μόνο πως θα'ναι δυστυχώς τα χρόνια περασμένα.

Έλληνα είδες το τυρί μα δεν είδες τη φάκα
οργανωμένο σχέδιο είχαν για σένανε "μακάκα"...