Κρητικό ανέκδοτο: Ο γέρο Μανούσος και οι γιοί του

Ο γέρο Μανούσος είχε δυο γιους. Όταν τελείωσαν το γυμνάσιο τους κάλεσε και τους ρώτησε.
– Κι εδά πού εξετελέψατε με το σκολείο, ήντα θέτε να κάνετε στη ζωή σας;
– Εγώ πατέρα, λέει ο πρώτος, θέλω να μείνω μαζί σου να γίνω γεωργός. Εγώ πατέρα, λέει ο δεύτερος, θέλω να μάθω τη γαλλιστί.
– Γαλλιστί; λέει ο πατέρας. Ήντα τη θες τη γαλλιστί.
– Ε, πατέρα ξέρεις… τουρισμός και τα λοιπά. Λέει ο γιος.

Τι να κάνει ο γέρος τον στέλνει λοιπόν στη Γαλλία να μάθει γαλλικά. Δυο χρόνια έλειπε ο αθεόφοβος και ξεκοκκάλισε τα λεφτά του γέρου. Γυρνάει λοιπόν πίσω πάει στο σπίτι τον καλοδέχονται και ο γέρος τον ρωτά.
– Ήμαθες μρέ τα γαλλικά;
– Βέβαια πατέρα, του λέει ο γιος.
– Και πως λένε το ψωμί; ρωτά ο γέρος.
– Ψωμιέν πατέρα, του λέει ο γιος.
– Και το χωράφι; ρωτά ο γέρος.
– Χωραφιέν πατέρα, λέει ο γιος.

Σπυριά πήγε να βγάλει ο γέρος όταν άκουσε τα γαλλικά του γιου του.
– Και τη μάνα; Πως τηνε λένε τη μάνα;
– Μανιέν πατέρα, λέει ο κανακάρης.

Και ο γερο Μανούσος ολοδιαόλιστος γυρνάει και του λέει.
-Σήκω εδά γαιδούρακα πάρε μια ολιά ψωμιέν, βαλέτο μέσα στον ντρουβιέν και πήγαινε να σκάψεις το χωραφιέν, να μη σου σπάσω την κεφαλιέν.