Ο Γιώργης Ραπτάκης για τις μαντινάδες

Δεν είναι η μαντινάδα νερό, να το βγάλεις από το πηγάδι, ούτε πατάτα, να τη βγάλεις από το χωράφι σου.

Δεν είναι η μαντινάδα νερό, να το βγάλεις από το πηγάδι, ούτε πατάτα, να τη βγάλεις από το χωράφι σου.




Πάψε να χτίζεις όνειρα με άμμο στ'ακρογυάλι
μπορεί το κύμα να'φυγε μα η μπόρα θα'ρθει πάλι.

Γίναν τα δάκρυα βροχή, και σαν ποτάμια τρέχουν,
κανένα δεν πειράζουνε, μόνο τη γη πως βρέχουν.


Μάλλον για αυτόν τον χοχλιό βγήκε η μαντινάδα...

Οτι κι αν χάσω βρίχνω το και θα σε βρω και σένα,
μόνο πως θα'ναι δυστυχώς τα χρόνια περασμένα.

Υγραίνει λεν ο ήχος τζη των αμαθιώ την άκρη
γι'αυτό και την εκάνανε τη λύρα σαν το δάκρυ.