Γλιστρίδα: Το θεραπευτικό φυτό που έχει ιστορία τουλάχιστον 2000 χρόνων

Γλιστρίδα: Το θεραπευτικό φυτό που έχει ιστορία τουλάχιστον 2000 χρόνων

Θα έχετε ακούσει την έκφραση γλιστρίδα έφαγε, για κάποιον που μιλάει πολύ. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, γιατί η κατανάλωση γλιστρίδας πέρα από πολλά λόγια φέρνει και πολλά και ωφέλιμα συστατικά.

Η γλιστρίδα είναι ένα ευεργετικό φυτό. Παλιότερα χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά στη διατροφή στις αγροτικές περιοχές και όχι μόνο. Έχει ιδιαίτερη γεύση είναι πολύ ωφέλιμη και έχει θεραπευτικές ιδιότητες.

Το αστείο είναι ότι όταν σε έναν οργανισμό υπάρχει έλλειψη Ω3 οι ειδικοί συστήνουν συμπληρώματα ή παχιά ψάρια, ενώ η απλή και ταπεινή γλυστρίδα «τα έχει όλα και συμφέρει» που έλεγε και μια παλιά διαφήμιση. Δυστυχώς είναι ένα από τα παραμελημένα φυτά της ελληνικής υπαίθρου παρά το γεγονός ότι έχει υψηλή διατροφική αξία.

Είναι δύσκολο να την πετύχεις ακόμα και στη λαϊκή!

Όπως υπογραμμίζει ο γεωπόνος της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης Χανίων κ. χρήση της γλιστρίδας ως θεραπευτικό φυτό στην Ευρώπη, το Ιράν και την Ινδία, έχει ιστορία τουλάχιστον 2.000 ετών και πιθανότατα καταναλωνόταν ως λαχανικό πολλά χρόνια πριν.

Στην αρχαία Ρώμη η γλιστρίδα χρησιμοποιείτο για θεραπεία των πονοκεφάλων και της δυσεντερίας, των σκωλήκων των εντέρων και των δαγκωμάτων από σαύρες. Βέβαια τότε δεν γνώριζαν ότι είναι πλούσιο σε ω3 λιπαρά οξέα και σε αντιοξειδωτικά απαραίτητα για την υγειά.

Η γλιστρίδα θεωρείτο από παλαιά σαν πολύτιμο φυτό για τη θεραπεία των προβλημάτων του ουροποιητικού και του πεπτικού συστήματος. Ανοίγει την όρεξη και έχει επουλωτικές ιδιότητες.
Η διουρητική δράση της χρησιμεύει σαν ανακούφιση των ασθενειών της ουροδόχου κύστης, για παράδειγμα στη δυσκολία κατά την ούρηση.

Οι γλυχρασματογενείς ιδιότητες του φυτού το καθιστούν επίσης καταπραϋντικό γιατρικό για τα γαστρεντερικά προβλήματα όπως ηδυσεντερία και η διάρροια. Παλαιά στην Κρήτη καταναλώνεται ωμή με ξίδι και ήταν δροσιστική και δημοφιλής.

Διαβάστε ακόμα:  Κρητικός Ντάκος - ο Ντελικανής της Κρήτης!

Απαλλάσσει το συκώτι από υπεραιμία γι’ αυτό λέγανε «γλιστρίδα και νερό συκώτι δροσερό». Επίσης, παλαιά στην Κρήτη τη συνιστούσαν στους πάσχοντες από αιμορροΐδες. Κοπανισμένη επιτίθεται σε εγκαύματα. Για κάποιον που είναι αθυρόστομος και φλύαρος οι Κρητικοί λένε «Γλιστρίδα ’φαγες και γλιστρά το στόμα σου;». Ως γνωστό η βιταμίνη Ε και τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέαπροστατεύουν πιθανώς από τον καρκίνο, τις καρδιοπάθειες και τις φλεγμονώδεις παθήσεις”.

Όταν είναι προϊόν βιολογικής γεωργίας τότε η γευστική και η θεραπευτική της αξία γίνεται μεγαλύτερη. Πολλοί καλλιεργητές όταν την ξεριζώνουν από τις καλλιέργειές του δεν την πετάνε αλλά την πουλάνε για την λαϊκή. Είναι από τα ήπια μορφής ζιζάνια. Ο κόσμος μαθαίνει και αρχίζει να την χρησιμοποιεί σε σαλάτες.

Σαλάτα με γλιστρίδα

Σύμφωνα με την πρόεδρο της Συντονιστικής Επιτροπής Διατροφής του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των ΗΠΑ κας Άρτεμης Σιμοπούλου η μεγάλη περιεκτικότητα σε ωμέγα 3-λιπαρά οξέα, κάνει τη γλυστρίδα ιδιαίτερα ωφέλιμη για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Όπως επισημαίνει η κα Σιμοπούλου στα γραπτά της… Οι παραδοσιακές κοινωνίες τη χρησιμοποιούσαν για να θεραπεύουν πολλά από τα προβλήματα υγείας που σήμερα καταπολεμούνται από τα λιπαρά οξέα ωμέγα-3 και στα οποία συμπεριλαμβάνονται οι φλεγμονές, τα προβλήματα στην καρδιά, οι στομαχικές διαταραχές, ο πόνος και ο πυρετός. Παραδείγματος χάρη, ο Θεόφραστος (372-287 π.Χ.), ο πατέρας της βοτανικής, σύστηνε τη γλιστρίδα ως φάρμακο για την καρδιακή ανεπάρκεια, το σκορβούτο, τον πονόλαιμο, τον πόνο στα αφτιά, το οίδημα στις αρθρώσεις και την ξηροδερμία…

Η γλιστρίδα είναι γεμάτη από ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα είναι σημαντικά λίπη που το σώμα δεν μπορεί να παράγει σε ικανοποιητικές ποσότητες και έτσι πρέπει να τα πάρει από τη διατροφή.

Ενώ η αντράκλα είναι χαμηλή σε ολικό λίπος, ένα μεγάλο μέρος του λίπους της είναι υπό τη μορφή των ωμέγα-3 λιπαρών οξέων. Τα 100 γραμμάρια φρέσκου χόρτου περιέχουν 300-400 mg άλφα λινολενικού οξέος και 1 mg EPA (εικοσιπεντανοϊκό οξύ). Το τελευταίο, γενικά, δεν υπάρχει στα χόρτα που φυτρώνουν στο έδαφος αλλά βρίσκεται στα ψάρια και σε ορισμένα φύκια. Έτσι, η γλιστρίδα είναι μια πολύτιμη τροφή για τους χορτοφάγους. Να σημειωθεί πάντως, ότι το περισσότερο άλφα-λινολενικό οξύ το έχουν τα καρύδια φτάνοντας ακόμα και τα 9 γραμμάρια σε ποσότητα 100 γραμμαρίων.

Η θρεπτική αξία της γλιστρίδας άρχισε να γίνεται γνωστή το 1989, όταν μια Ελληνίδα ερευνήτρια που έκανε καριέρα στις ΗΠΑ, η Άρτεμις Σιμόπουλος, έδειξε ότι αυτό το άγριο φυτό καταναλώνονταν συχνά στην Κρήτη και ήταν πλούσιο σε ωμέγα-3 λιπαρά. Μέχρι τότε, ελάχιστοι ερευνητές είχαν συνειδητοποιήσει ότι τα αγριόχορτα περιέχουν άλφα-λινολενικό οξύ. Η Σιμόπουλος έδειξε ότι οι κότες που τσιμπολογούσαν ελεύθερα τη βοσκή τους στην Κρήτη είχαν στο σώμα τους και τα αυγά τους περισσότερο λινολενικό και άλλα ωμέγα-3 από τις κότες του ορνιθοτροφείου. Ένας κρόκος ελληνικού αυγού είχε 17,5 mg ωμέγα-3 ενώ ένα αμερικανικό αυγό στο σουπερμάρκετ είχε μόνο 1,7 mg. Το συμπέρασμα ήταν ότι οι Κρητικοί, που είχαν τις λιγότερες καρδιακές προσβολές στην περίφημη Μελέτη των Επτά Χωρών, ναι μεν έτρωγαν λίγα ψάρια αλλά λάμβαναν ικανοποιητικές ποσότητες ωμέγα-3 λιπαρών από άλλες τροφές, άλλωστε το αγαπημένο τους κολατσιό ήταν καρύδια ανακατεμένα με σύκα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η γλιστρίδα περιέχει και ορισμένες άλλες ενδιαφέρουσες ουσίες όπως είναι η γλουταθειόνη (14 mg ανά 100 γραμμάρια) ένα σημαντικό αντιοξειδωτικό που προστατεύει τα κύτταρα από βλάβες και μελατονίνη, μια ορμόνη που βοηθά στον ύπνο και είναι ισχυρό αντιοξειδωτικό. Επίσης, περιέχει αντιοξειδωτικά που ονομάζονται βηταλαΐνες.

Και επιπλέον είναι ιδιαίτερα πλούσια σε αντιοξειδωτικά. Μια μερίδα γλιστρίδας καλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού σε βιταμίνη Ε και παρέχει σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Ο, Β-καροτένιου και γλουταθειόνης.

Τα θρεπτικά συστατικά

Τα 100 γραμμάρια γλιστρίδας περιέχουν 93% νερό και πολύτιμα θρεπτικά συστατικά (1) όπως:

  • Βιταμίνη Α (από βήτα-καροτένιο): 1.320 Διεθνείς Μονάδες ή το 44% της Συνιστώμενης Ημερήσιας Παροχής (ΣΗΠ).
  • Βιταμίνη C: 21 mg ή το 35% της ΣΗΠ.
  • Μαγνήσιο: 98 mg ή το 17% της ΣΗΠ. Το μαγνήσιο εμπλέκεται σε περισσότερες από 300 ενζυμικές αντιδράσεις μέσα στο σώμα. Μπορεί να προστατεύσει από τις καρδιακές παθήσεις και διαβήτη τύπου 2.
  • Μαγγάνιο: 0,3 mg ή το 13% της ΣΗΠ.
  • Κάλιο: Η γλιστρίδα είναι ιδιαίτερα πλούσια σε κάλιο περιέχοντας 494 mg ανά 100 γραμμάρια που αντιστοιχούν στο 11% της Συνιστώμενης Ημερήσιας Παροχής. Να σημειωθεί ότι η μπανάνα που φημίζεται για το κάλιο διαθέτει το 10% της της ΣΗΠ. Η υψηλή πρόσληψη καλίου έχει συνδεθεί με χαμηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και μπορεί επίσης να μειώσει τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων.
  • Σίδηρο: 2 mg ή 25%της ΣΗΠ.
  • Ασβέστιο: 65 mg ή 7% της ΣΗΠ.
  • Χαλκό: 65 mg ή 7% της ΣΗΠ.
  • Το χόρτο περιέχει επίσης ποσότητες βιταμινών Β1, Β2, Β3, φολικό οξύ, και φώσφορο.

    Τα 100 γραμμάρια γλιστρίδας παρέχουν μόνο 16 θερμίδες!

    Σας άρεσε; Μοιραστείτε το

    Θα σε ενδιαφέρουν και αυτά

    σχόλια